Çoğu bilgisayar oyunu üreticisi başarılı bir oyunun ardından bu oyun unutulup gitmeden önce en kısa sürede bir devam serisi üretir. Ancak Mad Doc Software bu anlamda tamamen farklı. Bir strateji oyunu olan Empire Earth’ün devamı için en az dört yıl beklemeniz gerekiyorken, Mad Doc Software’ın Empire Earth 3’ü (EE3) piyasaya sürmesi ‘sadece’ iki buçuk yıl aldı. Bu bile oyunu daha da geliştirmek ve bir dizi yeni özellik ilave etmek için fazla bir süre. Ancak muhtemelen “ne kadar az o kadar iyi” diye düşünüyorsunuzdur ve bazılarınız çoktan fikri kabul etti bile. Tüm oyun konseptinin tamamen değişmemiş olması ve orijinal oyunda olduğu gibi tüm popülasyonların kaderine Tanrısal bir konumdan yön verebilmeniz bu serinin hayranlarının muhtemelen tatmin edecektir.
Read the full story »

Wii gerçek oyuncuların sinirlerini bozuyor. “Super Mario Galaxy” ve “Zelda” dışında başarılı beyaz cihazın sunduğu çoğu oyun yalnızca kısmen uygulanabiliyor. Islık çalan kılıç dövüşleri vaat eden aksiyon dolu bir maceranın nihayet piyasada yerini bulduğunu görmek büyük mutluluk. Zelda, biraz daha ince ayar yaparak bunun çok son derece ilginç bir girişim olabileceğini kanıtladı. Dragon Blade: Wrath of Fire, Wii’yi yalnızca Wiiimote’un sırayla canına okuyan arkadaşları, komşuları ve onların cips tutan yağlı parmakları için almayanlara umut veriyor.
Read the full story »

Şeytanın feryadı ciğerlerini parçalamış olmalı. En karanlık usta için bile, Devil May Cry efsanesinin üçüncü bölümü zorlu bir görevdi ve bir öfke nöbetiyle kendisini kontrol edeni yakıcı kızgın nefesiyle yok etti, PlayStation 2’sini Styx nehrinin sonsuz akıntısına attı ve televizyonunu Cehennemin dokuzuncu halkasına gönderdi. Hepsi Devil May Cry Bölüm 3 yüzünden. Bu Dante-vari maceranın üçüncü seviyesinin zorluğu daha da fazla oyuncu kaybetmiş olabilir, çünkü ilk seviye bile yalnızca en hızlı parmakların ve en keskin oyuncuların başa çıkabileceği zorlu bir sınavdı. Devil May Cry 4 nispeten biraz daha kolay, zorluk seviyesi aramızdaki cesurlar için artırılabilse de, dünyalı oyuncular için katlanılabilir derecede. Adil bir uzlaşma.
Read the full story »

“Tatil fotoğrafları mı?!”, dedi haklı olarak, yanında sürekli yemek sayıklayan arkadaşlarından kaçarak odama sığınan güzel bir iş arkadaşım. Kız, şaşkınlık içinde ekranıma tekrar baktığında, kendinden daha da emin aynı soruyu yineledi. “Bunlar kesin tatil fotoları olmalı.” Bu, bir ada dolusu tetik manyağı Kore’li ve uzaylılar ile birlikte muhteşem bir tatil olurdu herhalde. Tabii, herkesin kendine göre seçimi farklı.
Read the full story »

Ağaçlardan dolayı artık ormanı göremiyorsunuz! Piyasadaki shooter tarzı oyunlar için de kesinlikle durum aynı. Sana dünyada savaşmak isteyen herkes düzinelerce seçeneğe sahip. Bu nedenle sapla samanı ayırmak de pek mümkün olmuyor. Olgun yönlerini kontrol etmek için başka bir shooter oyunu olan Conflict Denied Ops’u mercek altına aldık.
Read the full story »

Popüler Command & Conquer serisinin (yani resmi Commander& Conquer serilerinin) sadik hayranlari uzun bir süredir sabir tasina dönmüslerdi. 1999 yilindan beri Tiberian Sun ve ilk eklentisi “Firestorm”dan sonra, NOD Kardesligi ve Dünya Savunma Girisimi (GDI) cephelerinde ses gelmedi. 7 yil süren sessizligin ardindan iki güçlü savasçi yeniden ortaya çiktilar.
Read the full story »

Editör pişman olur, öğretmen sevinir. Bir oyunu temel olarak bir cümlede anlatmanız gerektiğinde ve yazdığınız yazının girişinin basit olması gerektiğinde aslında sıkıntı yazıda oluşur. Çünkü her şey söylenmiştir, öyle değil mi? Çünkü bu oyunlar başka bir şeye odaklanmaz. Peki Condemned 2 için ne söyleyebiliriz? Son derece vahşi!
Read the full story »

“Şu an anda çalışıyor olmalıydın, televizyon seyrediyor değil.” Bütün hafta bu lafı dinlemek zorunda kaldım. Bazı olumsuz düşünenlerin ileri süreceği gibi yeni bir TV kartı satın almadım; tüm suç Codemasters’in yeni çıkardığı ralli yarış oyunu Colin McRae Dirt’te.

Dirt hiç bu kadar iyi gözükmemişti
Read the full story »

Jericho. Savaşlarda yara almış bir savaş büyücüleri ekibiyiz. Her birimiz pek çok insanın hayal bile edemeyeceği türden şeyler gördük. Bizler normal görevlere yabancıyız. Doğa üstü olayların derinine inme ve bu olayların izlerini takip etme konusunda eğitildik. Takip ettiklerimiz genellikle kanlı izler…
Read the full story »

Kulaklarım, işitme duyumun tamamına hakim olan müthiş bir uğultu ile doluyor ve bilgisayar ekranından yansıyan göz kamaştırıcı beyaz ışık nedeniyle, tüm şekiller netliğini kaybediyor. Bir ışık bombasına hedef oldum. Yine de, beklediğimin aksine hâlâ hayattayım. Yavaş yavaş kendime geliyorum, görüş alanım netleşiyor. Uğultunun tiz sesine başka sesler de karışmaya başlıyor: Patlayan el bombaları, çapraz ateş ve atılan sayısız merminin sesleri. Uzaklarda bir yerde, bir düşmanın sövdüğünü duyuyorum. Telsizden, bir sonraki görev emrim veriliyor. Önümde silah arkadaşlarımdan ikisini görüyorum. Birisi diz çökmüş, diğeri ise yerde yatıyor. Kaşla göz arasında, diz çökmüş olan da vuruldu. Ben ise can havliyle gizlendiğim siperden fırlayıp çıkıyorum. Onlarca mermi vızıldayarak geçiyor yanımdan ve bir kısmı hedefini buluyor. Nabzımın deli gibi attığını duyabiliyorum ve görüş alanımın dış kenarları kızıla dönüşmeye başlıyor. Bana verilen noktaya doğru sürünerek giderken, bir yandan da atılan ölümcül bir roket, top ya da mermiye hedef olmamayı ümit ediyorum. Aralıksız kurşun yağmuru altında, sonunda bana verilen noktaya ulaşıyorum ve enfrarujlu vericiyi kuruyorum. Kısa bir süre sonra, helikopter pervanesi sesi duyuyorum. Takviye geliyor! Şimdi artık belanızı bulacaksınız, diyorum! Füzeler yüksek sesle, ıslık çalarak düşman saflarına doğru ilerliyor, ağır makinalı tüfekler ise, ölüm fermanı misali mermilerini düşman üzerine boşaltıyorlar. Düşman hatları tamamen yerle bir oldu. Ne manzara ama!
Read the full story »