Bioshock

1994 yılında coşku veren bir rol oyunu ve aksiyon karışımı ile (Looking Glass tarafından geliştirilen) System Shock, o zaman henüz yeni olan shooter tarzı oyunlar için bir devrim niteliğindeydi. 1999 yılında ise oyunun uzun zamandır beklenen devamı geldi; System Shock 2 o zamanlar medyada çılgın bir şekilde incelendi. Looking Glass’daki oyun geliştiricileri System Shock 2’yi, Irrational Games’dakilerle (artık bugün 2K Boston olarak biliniyor) birlikte yarattılar. 7 yıl sonra gelen Bioshock, resmi olmasa da bu oyunların devamı aslında. Acaba bu tarzda yeni bir devrim mi yoksa bu da sadece alelade bir shooter oyunu mu?

Büyüklük Yolunda

2K’nin safi shooter oyunundaki ikinci kişiliğimiz Jack’i birden, 1960 yılında aniden Atlantik’e düşen bir uçakta yolculuk yaparken buluyoruz. Kazadan sonra suyun dibinden yüzerek kurtuluyor ve uçağın okyanus tarafından yutulduğuna şahit olmak zorunda kalıyoruz. Jack şanslıdır, gözüne kaza yerinin hemen yakınında suyun üzerinde bir deniz feneri ilişir. Böylece kendimizi kurtarma işlemini tamamlayıp maceraya başlayabiliriz.

Rapture’ye Hoş Geldiniz

Deniz feneri aslında başka bir dünyaya açılan bir kapıdır. Bu dünyada, bilim ve sanat hiçbir sınır tanımamaktadır. Bu dünya, etik veya ahlak gibi temel kavramları kabul etmeyen bir adam tarafından yaratılmıştır. Rapture, Andrew Ryan tarafından yaratılmış bir su altı dünyasıdır. Rapture güzel bir şehir olmalı. Bu gerçeğin farkına, bizi aşağıya Rapture’ye indiren batisferden dışarı çıktığımızda varıyoruz. Art deko tarzı aynı anda hem çekici hem de itici. Güzelim duvarlar ve halılar pislik ve kan içinde. Açık olan şu ki, Rapture’de kötü şeyler yaşanmış…

Sizden rica etsem…

Bioshock oyunun ilk birkaç dakikasında size, oyunun kumandalarını tanıtıyor. Bu işe yarıyor. Yeni arkadaşımız Atlas (Rapture felaketinden kurtulan biri) bulduğumuz bir telsiz üzerinden bize bir adım sonra ne yapmamız gerektiğini söylüyor. Bu ne çok kısa ne de çok uzun sürüyor. Bu yardım sayesinde ve M tuşuna bastığımızda ortaya çıkan bir haritanın yardımıyla mevcut hedeflerimizi veya bulunduğumuz konumu kaybetmemiz asla mümkün değil. Ancak gözümüze şöyle bir hata çarpıyor ki, haritayı anlayabilmek için oyunu bir saat boyunca oynamak gerekiyor, çünkü burada bir alana ait birçok kat yan yana çizilmiş. Bir süre bir şey anlamadan dolanıp durunca ekranın üst kısmında, bize hedefimizin nerede olduğunu gösteren bir ok beliriyor.

İlk silahımız (”sizden rica etsem bir ingiliz anahtarı bulur musunuz”) basit bir ingiliz anahtarı. Silahları, Plasmid’leri veya Power To The People istasyonunu kullanarak kolaylıkla geliştirmek mümkün. Bu nedenle (ilk başta en zayıf silah olan) ingiliz anahtarını ileride tekrar kullanmak mantıklı olacaktır. Genel olarak, Bioshock repertuarında bilindik shooter silahları bulunduruyor. Bunlar arasında yukarıdaki ingiliz anahtarının yanı sıra av tüfekler, hafif makineli tüfekler var.

Kumandalara biraz alıştıktan sonra, Atlas telsizden bize oyunda önümüzdeki 6 ile 7 saat içinde hedefimizin ne olacağını söylüyor. Onun, Rapture’den kaçma girişimleri başarısızlıkla sonuçlanan ailesini kurtarmamız gerekiyor. Ancak ailesine ulaşmak için önce bazı yan görevleri tamamlamalıyız. Böylece, ilk görevlerimizden biri deli Alman cerrah, Dr. Steinman’ı öldürmek oluyor. Bioshock’un ender zayıf noktalarında biri, oyunun bu ilk birkaç saatlik süresinde ortaya çıkıyor. Program sürekli olarak ateş hattımıza bazı rakipleri sokuyor. Bunlar oldukça akıllı hareket ediyorlar, ancak oyunun yaklaşık 2/3’si geçtikten sonra bu biraz sıkıcı olmaya başlıyor.

Lütfen gülümseyin

Oyunun ikinci bölümünde, zan altındaki bir arkadaşın “araştırma projesi” için, rakiplerin (bunlar Splicer olarak adlandırılıyor) fotoğraflarını çekmemiz gerekiyor. Bu konsept, aslında Bioshock’daki diğer yenilikçi bir düşünceyi ortaya çıkarıyor. Rakiplerimizin fotoğraflarını çekerek (hareket halinde, ölü halde veya ortalıkta dolaşırken), belirli bir araştırma düzeyine ulaştığımızda rakiplerimiz üzerinde hangi tip silahların veya Plasmid’lerin etkili olduğuna ilişkin bilgi almanın yanı sıra bonus da kazanıyoruz.

Cephane türleri? Plasmid’ler?

Rapture bir zamanlar dünyanın en büyük zekalarına ev sahipliği ettiğinden, teknolojik devrimler mantar biter gibi filizlenmekteydi. Böylece bilim adamları ADAM olarak adlandırılan bir maddenin yardımıyla bir insanın genetik kodunu yeniden yazmayı olanaklı kılan bir teknik geliştirdiler. Yani örneğin bir kişi çıplak elleri ile elektik şoku verdiği veya dondurduğu rakibinin daha sonra bir bilek hareketiyle yanmaya başlamasını sağlayabiliyor. Raputian’lılar bunları “Plasmid’ler” olarak adlandırıyorlar. Bu Plasmid’ler oyun boyunca gizli geçitlerde veya başka uygun yerlerde saklanmış olarak bulunabiliyorlar. Plasmid’leri ayrıca Rapture’nin her yerinde bulunan otomatlardan satın almak da mümkün. Ancak Plasmid’leri veya Plasmid slotlarını satın almak için ADAM’a ihtiyacımız var. Bunu ise ancak Küçük Kız Kardeşleri kurtararak veya öldürerek elde etmek mümkün. Bu küçük kızlar, Rapture’de dolaşarak özel bir iğne aracılığıyla cesetlerden ADAM topluyorlar. Ancak bu kızlar yalnız değiller. Yanlarında daima bir “Babaları” bulunuyor. Yani, ADAM’ı elde etmek için önce Baba’yı haklamalısınız (doğru bir silah kombinasyonu ve Plasmid’ler ile bu çok problem değil), ki Küçük Kız Kardeşlere ulaşabilin. Oyun bizi bir ahlak ikilemi ile karşı karşıya bırakıyor, özellikle bir Küçük Kız Kardeş ile ilk karşılaştığınızda. Eğer küçük kızı kurtarırsak, onu öldürerek özünü çıkarmamız halinde elde edebileceğimiz ADAM miktarının sadece yarısını alabiliyoruz. Bu ahlak ikilemi (kızı ne yapacağımızla ilgili olarak) sadece hastanede çocuk koğuşundaki çocukların hareketlerini ve ancak Bioshock’u tamamladığınızda görebileceğimiz son puanımızı etkiliyor. Hikayenin bu öğesine bağlı olarak bunların artması mümkün.

Dört tür Plasmid bulunuyor: Bir fare tıklamasıyla serbest bırakılan aktif Plasmid’ler ile gen bankalarında alışverişi yapılan üç farklı türde pasif Plasmid (Savaş Toniği, Mühendis Toniği ve Fiziksel Tonik) ki bunlar çoğu RPG gibi canlılık, dayanıklılık ve beceriyi artırıyorlar.

Plasmid’ler ile ayrıca, cephaneleri de daha “iyileştirmek” olası. Cephaneleri ise ya bulabilir ya da bir otomatta kendiniz yaratabilirsiniz. Yani böylece rakiplerimize 00 mermileri, elektrik mermileri veya patlayan mermileri atmak için standart av tüfeği kullanabiliriz. Her bir rakip bunlara farklı tepki vermektedir. Hangi tür cephanenin hangi rakibe uygun olduğunu ancak rakibin fotoğrafını çekerek öğrenebiliriz.

Bu kadar teori yeter! Sonuçta Bioshock iyi bir oyun mu?

Bu soruyu tek bir kelimeyle yanıtlayabiliriz: Şahane! Bioshock başlangıçtan itibaren tüm dikkatimizi oyuna çekiyor ve sona erene kadar oynaması çok zevkli bir oyun. Arada boş kalınan süreler çok az. Dikkatimizi çeken olumsuz bir nokta, oyunun sonunda Rapture’de dolaşırken size bir Küçük Kız Kardeş ile eşlik etmesi. Çünkü Küçük Kız Kardeş çok yavaş hareket ediyor ve bu bölüm çok sıkıcı. Dahası, Küçük Kız Kardeşin sürekli tekrarladığı dört dizelik nakarat sinir bozuyor. Ancak bu sizi Bioshock’tan soğutabilecek tek olumsuz nokta diyebiliriz. Atmosfer kesinlikle Doom 3 veya FEAR’den daha iyi. Gösterişli fon müziği ile kulaklarımız bayram ediyor ve ayrıca oyunun esprileri heyecan içindeki anlarda kahkaha atmamızı sağlıyor. Fal makinesine 2 dolar attığınızda yanıt “bir daha ki sefere bol şans dostum” oluyor.

Hikaye

Burada 2K daha çok zekice yaratılmış yeniliklere dayanıyor ve oyunculara çok az bilgi veriyor. Çünkü Rapture’de neler olduğu asla tam olarak anlatılmıyor. Oyunun seyri boyunca her yerde bulabileceğimiz günlüklerden ancak hikayenin bölük pörçük parçalarını öğrenebiliyoruz. Hikayenin karmaşık gizemi masalsı ve çok güzel bir şekilde sahnelendikten sonra, oyunun 3/4’ünde sorular yanıtsız kalıyor. Ancak Bioshock’ta zaten bunun amaçlanmış olduğuna inanıyoruz.

Grafikler

Bioshock’un grafikleri de övgüye değer. Unreal 3 Engine sayesinde Rapture’nin görkemi (ya da karmaşası) daha da vurgulanıyor. Oyun seviyeleri, inanılmaz güzellikte su yüzeyi efektleri ve gösterişli Plasmid efektleri ile birlikte çok hoş bir şekilde tasarlanmış. Ancak bazı yerlerde dokular sanki biraz soluk gibi. Oyunun ilk bölümünde görülen bu dokular aslında haksızlık ediyorlar, çünkü oyunun geri kalanı bu açıdan tümüyle kusursuz.

MS

Kaynak:GamesRapidShare

Bu Yazıyı Paylaşın