Yeni Nesil Güncel Oyunlar

UEFA EURO 2008

admin — Thu, 07 Aug 2008 20:47:30 +0000

Futbol oyunları için durum kolay değil. Yıllardır bu kadar iyi yürüyen bir konseptte neyi değiştirmek istersiniz? Yılların fanatiklerini hayal kırıklığına uğratmak istemezsiniz, yeni bir elbiseyle aynı eski oyunu sunmak da istemezsiniz. 2008 Avrupa şampiyonası yaklaşırken, oyun devi EA bu kez seyircilere maç oyununu sunmakta ısrarcı davrandı. Peki her şey eskisi gibi mi? Evet, hemen hemen.

UEFA EURO 2008 bekleyebileceğiniz her şeyi ve biraz daha fazlasını sunuyor. Sadece milli takımların seçimi biraz sıkıcı. Yaklaşık 53 takımdan seçim yapmak biraz kısıtlı. Bir Avrupalı olarak ben kendi adıma bunun için özür diliyorum. Maalesef Avrupalılar olarak bundan fazlasını sunamıyoruz ve yeni sınırlar tanımlamak veya yeni devletler oluşturmak için çok geç. Aslında elemenin bir parçası olan her takım seçilebiliyor. Endişelenmeyin Liechtenstein ve Faeroe Adaları bile sıralamada var.

Arkadaşlarla çok fazla örnek oyun, bir futbol oyununun nasıl farklı görüşler ortaya çıkarabileceğini ortaya koyuyor. “Kontrollere alışamıyor, bu adamlar çok yavaş tepki veriyor!”, demişti bir arkadaşım. Başka biri “Gerçekten mi!,” demişti, “Kontroller birinci sınıf ve tepkileri son derece gerçekçi”. Ben ikinciye katılıyorum, çünkü kontroller hiç olmadığı kadar iyi ve basit. Aşırtma ve yanıltma pasları için, birkaç tuşu kombine etmeniz gerekiyor ancak kısa süre oynadıktan sonra, sizin için son derece doğal olacaktır. Hatta Pro Evo serisinin fanatikleri için uygun bir kontrol seçeneği de bulunuyor.

Bir bakıma az sayıda takımı telafi etmek için – gerçekten üzgünüm – çok sayıda oyun modu sunuluyor. Her zaman olduğu gibi, “kick-off” (başlat) ile hemen bir maç başlatabilir ve “Be a Pro” (Profesyonel Ol) ile penaltı atışları yapabilir veya tek bir oyuncuyu kontrol edebilirsiniz. “Be a Pro” ilk defa FIFA 08’de görüldü. Güzel bir fikir ancak gerçek potansiyelini farklı diğer insan oyuncularda gösteriyor. Tek başına oynandığında “Team Captain” (Takım Kaptanı) modu çok fazla eğlence sunuyor. Kendi oyuncunuzu oluşturuyorsunuz ve başarılı top oyunlarıyla puan topluyorsunuz. Ardından bu puanlar pas atma gücü, doğruluk ve zamanlama gibi farklı özellikler almak için kullanılabiliyor, rol yapma oyunlarında olduğu gibi. Milli takımınız için yeterli puanı elde ettikten sonra, kaptan kol bandı sizi bekliyor. Puan toplamak artık günlük sıradan bir iş özellikle konsolunuzla çevrimiçi oynuyorsanız.

“Qualifying Scenarios” (Eleme Senaryoları) dışındaki her oyun modunda puan kazanıyorsunuz ve “Battle of the Nations” (Ülkelerin Savaşı) modunda bu hayati bir rol oynuyor. “Battle of the Nations” aslında arka planda yürüyen bir program. Ülkeniz ne olursa olsun bir milli takım seçebiliyorsunuz. Birkaç oyun oynamak için sadece bu takımı kullanmıyorsunuz, aynı zamanda seçtiğiniz ülkenin binlerce sanal temsilcisinden biri oluyorsunuz. Artık bir takım olarak oynuyorsunuz, çünkü aynı takım için oynayan herkes aynı ”ulusal puan” için oynuyor. 30 Haziranda, hangi milli takımın Avrupa Şampiyonu olduğuna karar verilecek. Elbette sanal olarak.

Kupayı almak isteyenler “UEFA EURO 2008” modunu seçebilir. Adından da bu modun neyle ilgili olduğunu tahmin edebilirsiniz. Şampiyonanın tamamını oynayabilir veya hemen final turundan başlayabilirsiniz. Zorluk isteyenler çeşitli “Eleme Senaryolarına” katılabilir. Burada bazen kendinizi bir maçın ortasında bulunuyorsunuz örneğin atak yapmanız veya savunma yapmanız gerekiyor. Adından anlaşıldığı gibi, eleme maçlarından çeşitli durumlarla karşı karşıya geliyorsunuz ve tarihi yeniden yaşayabilir veya yeniden yazabilirsiniz. Her zaman olduğu gibi asıl zorluk sizi online olarak bekliyor. On altı takım “EURO Online K.O. Cup”ta karşılaşıyor. Bu aslında “UEFA EURO 2008”in online versiyonu ancak fark, daha zayıf bir takımla üstteki bir takımı yendiğinizde daha fazla puan alıyorsunuz.

Mükemmel animasyon, maç başlangıcında konfeti yağmuru, leke efektleri ve oyuncuların ve antrenörün yüzünden damlayan terler gerçekten keyif verici. Ancak pikselli sahte seyirciler, geleneksel antialiasing sorunu ve golden sonraki kutlama sırasında duraklama pek keyif vermiyor. Oyun sahası kenarından dışarı bakmadığınız sürece veya belirli koyu gölgelere bakmadığınız sürece, erken bir televizyon yayını izliyor izlenimi ediniyorsunuz. Modern müzik, ıslıklar, kulak sağır eden eğlence bağırmaları ve hakem düdüğü harika. İyi sunulan FIFA 08 teknik açıdan UEFA EURO 2008’e göre bir adım öne geçiyor.

Kaynak:GamesRapidshare

Bu Yazıyı Paylaşın

Bu Yazılarda İlginizi Çekebilir

01 Temmuz 2008 -- Pro Evolution Soccer 2008 (0)
10 Haziran 2008 -- Pro Evolution Soccer 2008 (Wii) (0)

Top Spin 3

admin — Thu, 07 Aug 2008 20:45:47 +0000

Tenis, gerçekten benim oyunum olmadığı halde, iyi bir spor oyununu gerçekten takdir edebilirim. Rockstar’ın “Masa Tenis”i içimdeki duyguları -ki erkek kardeşimle karşı karşıya geldiğim son “Mortal Kombat” partisinden beri hissetmediğim duyguları- yeniden ateşledi. Zafer ve üstünlük duyguları, ve aynı zamanda da öfke ve tam bir çaresizlik hissi. “Top Spin 3″ bu duygu fırtınalarının yeniden canlandırılması sözünü verdi ve bu sadece ünlü tenis uzmanlarının size oyun ekranından fırlattığı bakışlardan dolayı değil.

Tenis uzmanlarını konuşursak, Boris Becker bile daha başlangıçta sayılır. Ama Boris Becker tek başına iyi bir oyun çıkaramaz. Roger Federer gibi taban çizgisinden başlayıp kariyer basamaklarını atlamak isteyen herkes zaten kendi oyuncusunu yaratmak zorundadır. Bir rol oyununda olduğu gibi, adamakıllı bir 20 dakikayı, yoğun bir karakter editörlüğüyle geçirmek zorundasınız. Bazı dövme ve sürüngen gözleri gibi makyaj işlerini bitirdikten sonra ilk amatör maç sizi bekler. Bu malum başlama devresinden sonra, ki benim durumumda yedi mağlubiyetten sonraydı, ne olup bittiğinin farkına varıp ilk amatörleri korttan silersiniz. Çok geçmeden kendinizi junior liginde bulursunuz ve turnuva takviminiz, size her ay bir kolay ve bir zor turnuva arasında seçim olanağı verir. İkisinin ortası yok, ve ayrıca kolay turnuvalar çoçuk oyuncağı olmamasına rağmen, zor turnavalardaki bir başarı da limitsiz bir tatmin getirmektedir. Aslında farklı özelliklerle ama aynı rakiplerle karşılaşıp durmanız biraz sinir bozucu olabilir. Eskiden korkulan rakipler sadece top servisi yapan makinelere dönüşebilir ya da tam tersi. Böylece üst derecelere tırmanır veya düşersiniz, vole vuruşlarınızı, ters vuruşları geliştirmek ya da karakterinizin hızını artırmak için özel puanlar alırsınız. Zor kazandığınız parayı çoraplar, raketler, tişörtler ve ünlü imalatçıların diğer ürünleri için harcayabilirsiniz. Daha fazla antreman yapmaya ve puan kovalamaya gerek yok.

“Top Spin 3″ şimdi bir taraftan daha realistik olan ve diğer taraftan da oyunculara fazla yer bırakmayan yeni vuruş şekillerine sahip. “Top Spin 2″ye göre herşey biraz daha yavaş, daha gerçekçi görünmekte ve şimdi normal vuruşlar daha sık başarılı olmaktadır. Buna rağmen riskli ve güçlü vuruşlar daha az başarılı ve gerçekleştirilmesi daha zor. Blokeler, sağ çubukla kombine edilmektedir ki bu biraz tuhaf ve aşina değil. Şimdi, top size gelmeden önce düz,dönen, lob ve kesme vuruşları için doğru düğmeye basmalısınız. Düğmeyi doğru zamanlamayla serbest bırakmak zorundasınız ki kahramınınızın vuruşu gerçekleştirmek için yeterli zamanı olsun. Başlangıçta düğmeyi zamanında serbest bırakmayı unuttuğunuzdan, siz vuruş için hazırlanırken topun yanınızdan kayıp geçmesi çok sık oluyor. Düğmeye daha uzun süre bastığınız sürece vuruşlar daha kuvvetli oluyor. Eğer doğru pozisyonda değilseniz, erken düğmeye basmanın yararı yok. Belli bir açıda, belli bir yerde ya da sadece istediğiniz gibi topa vurmak için bacaklarınızı iyi çalıştırmak zorundasınız. Eğer rakibin vuruşuna, doğru karşılık vermek isterseniz, ne yazık ki sadece bacakları çalıştırmak işe yaramıyor. Örneğin, halihazırda düz vuruş için A düğmesine bastıktan sonra rakibin fileye doğru koştuğunu görüyorsanız ve tabana lob vuruşuyla karşılık vermek istiyorsanız, bu biraz riskli olabilir. Çünkü top geri döner dönmez, stratejinizi gözden geçirmek için çok geç olabilir. İlk vuruş yapıldıktan sonra karakter hareketlerinde bocalıyor ve sonraki bir vuruş için zaman kalmıyor. Tam olarak övüye değer değil.

Kariyer ve online modlar açıkça “Top Spin 3″ün en üstün özellikleridir. Çiftler için dereceler yok. Dereceli oyunlara ve sizin derecedeki yerinize göre, şimdi tamamen kendinizle başbaşasınız ve bu nedenle kendi şansınızdan kendiniz sorumlusunuz. Yeni kumandalara teşekkür etmek lazım ki tüm oyuncularda aynısı var ve sonunda kimin gerçekten iyi olduğunu görebilirsiniz. Kenarda istekli oyuncular tabiki tek maç ve turnuvalar yapabilir ya da Top Spin Okulu’da yeteneklerini geliştirebilir. Gerçekçi eski eksperlerin özellikleri gerçekten hayran olunacak şekildedir. Maalesef, tarihi oyunları, eski profesyoneller ile onların tipik hareketleri ve duygusal çıkışlarıyla yeniden yaratamazsınız.

“Top Spin “in sunduğu birşey varsa, o da şu ana kadar görülen en güzel tenis kortu olmasıdır. “Dubai Spor Merkezi”nde korttaki şık desenlere ve diğer yerlerde artistik duvar dekorasyonlarındaki olağanüstülüğe hayran kalacaksınız. Yakınlardaki ağaçların gölgeleri, halihazırda ayakkabılarımızın taban üzerinde düzensiz izler bıraktığı, kil kortların üzerinde yavaşça dolaşır. Karakterler, sağ vuruşları iyi yapılan animasyonlarla göstermekte ve heyecanlı ve başaralı bir çarpışmadan sonra yumruklarını havada sallamaktadırlar. Olaylar oyuncularda lekeler, tozlar ve terli formalar şeklinde izler bırakmaktadır. Seyrek kuşatılan sesler, homurdanan oyuncular, hafifçe gürültülü adımlar ve ardı arkası kesilmeyen topa vuruş sesleriyle akustik biraz geride kalmaktadır. En azından modern ve uygun bir müzikle soundtrack inandırıcıdır . Jamiroquai’den komplimentlerle.

Kaynak:GamesRapidshare

Bu Yazıyı Paylaşın

Bu Yazılarda İlginizi Çekebilir

Benzer Yazı Yok

Street Fighter 4

admin — Thu, 07 Aug 2008 20:42:30 +0000

Şu ana kadar sadece iki oyun bende su toplamasına neden olabildi. Sonuncusuna sanal dünyanın elektriklenmiş Yılanı, “Metal Gear Solid”de PS1 için kurtarmaya çalışırken sürekli daire düğmesine basarak sahip oldum. Benim “sürtme” tekniğim tam olarak en alası değildi. Yine de yılanlara yakın herhangi bir yere gitmediğim halde, Sokak Dövüşçüsü II ile oynamaktan haftalık su toplaması payımı aldım. 1,000 ateş topundan sonra Mega Drive aletiyle ile böyle şeyler olabiliyor…

Gerçi bunlar gerçek ateş topları değiller. Daha çok doğadan ve bizi çevreleyen güçlerden türeyen saf enerji şeklindeler…Ama bu ne kesin enerjilerin analizi hakkında ne de Sokak Dövüşçüsü evreni hakkında bildiğimi göstermekle alakalıdır. Bu -eğer en popular vuruş oyunu değilse de- kartujların karanlığı ve lazerin aydınlığı daima gördüğü en popular oyunlardan birinin yeniden doğuşu hakkındadır. Herşey eski arcade ilerlemeli oyunlarıyla başladı ve asla durmaması ümidiyle.

Zaman “4″ için hazırdır! Yaklaşık bir milyon Sokak Dövüşçüsünden sonra 3 başlık- Zero ve Alpha, Upper ve Double Upper, New Generation, Second Impact, Third Strike- gerçek dördüncü darbe zamanıdır. Siz ister SF profesyonel, ister SF çırak olun “Sokak Dövüşçüsü IV” herkes için garanti eğlence sözünü vermektedir. Son bölüm daha önce hiç görülmeyen 3D komik bir tulumla geliyor, ama hala 2D oyununa dayanmaktadır. Bu da birbirinizin etrafında dönmeyeceğiniz veya tüm mücadele alanı boyunca koşmayacağınız anlamına gelmektedir. Bu uzmanları sevindirirken acemileri kızdırabilir. Buna karşılık, karşı saldıran ve siper alanlar tamamen atılmaktadır. Bu uzmanları kızdırmaktadır ama muhtemelen acemiler hiç aldırmamaktadır.

Kendinden önceki oyunlara kıyasla “Sokak Dövüşçüsü IV” esasen tek birşeydir: Daha çok agresif. Son birkaç saniyeye kadar birbirine dik dik bakma zamanları biter. Bu yukarıda sözü edilen iki bilinen savunma hareketinin yokluğunu açıklamaktadır. Ama SF oyunlarında esas olan tek birşey, hala zafere götürmektedir: Doğru zamanlama. “Boş ver! Her bir düşmanı hemen yere sereceğim”, diye düşünen herkes belki haklı olabilir ama herşeyin eskiden olduğu gibi olmadığını da bilmesi gerekir. Bazı kesin karakterlerin zamanlaması ve de hızları yeniden öğrenilmeli ya da daha ziyade hissedilmeye çalışılmalıdır. Örneğin Vega daha önce olduğundan, muhtemelen yaşından dolayı, daha yavaş hareket etmektedir. Buna rağmen, alışma hızlıca yerini alır ve kısa sürede tam eskiden olduğu kadar iyi vuruş çalışır.

Oyun hala her bir hamlenin farklı zararlara neden olduğu yüksek, orta ve düşük çarpma ve tekmelerin eski üstünlüğüne dayanmaktadır. Birkaç istisnayla, örneğin sıkı kavramanın yeni versiyonu ya da delinemez bir blok, kontrol ve düğmelere göre herşey aynı kalmaktadır. Herzaman olduğu gibi düşmanıza enerji kütleleri fırlatıyorsunuz ve “yoğun saldırıları”, “süper karışımları” ve, zorunlu pratiklerle ve bir de yıkıcı “ultra karışımları” karşınızdakine salıveriyorsunuz. Tabiki yeni karışımlar ve saldırılar da olacak, yoksa bölüm 4 olmazdı. Tüm bu karışık söz ve ele avuca sığmaz çağrışımları olanlar için anlaşılmazlığın tüm bunların üzerinde kıvranmasına gerek yoktur. “Sokak Dövüşçüsü IV” ün herşeyi güzelce bir özel anlatımla açıklayan bir başlangıç modu olacak ve sizi güçlü bir dövüşçü olmak için eğitecektir. Daha sonra geniş şebeke online modunda ne kadar güçlü olduğunuzu göreceksiniz.

“Sokak Dövüşçüsü IV”te görevleri için dört yeni dövüşçü bekliyor olacak ve dört patron sizin son zaferinizi engellemek için herşeyi deneyecek. Hızlı El Fuerte, bir Meksikalı dövüşçü, sakar Rufus, dev, acemi taraftarı seksi yılan Crimson Viper, ve becerikli Abel, biraz daha zayıf Zangief özel kavrama yetenekleriyle yeni uzman dövüşçüler arasındadır. Yeni dövüşçülerin görünümleri uzun zamandan beri bilinen ve popüler standart karakterlerle biraz üstüste gelmektedir. Bakalım ne kadar iyi yapabilecekler, ve Guile, Chun-Li ya da hatta Ryu kadar çok hayran bulabilecekler mi?

“Sokak Dövüşçüsü IV” eskiyle yeninin eşsiz bir birleşmesini ortaya koymaktadır. Grafikler gözler için bir ziyafettir, ve hareketsiz resimlerde halihazırda mükemmel görünen hareket ederken daha da çok şaşırtıcı olmaktadır. 2D oyununun tutulmasına rağmen, dövüşçüler ve çeşitli olay yerleri kendilerini kare olarak 3D’de sunmaktadırlar. Ve canlı! İyi bilinen askeri havalanında, Amazon’un tam ortasında ya da bir gemide her tarafta memnun oluyorsunuz, doğaya ya da açık deniz manzarasına hayran olabilirsiniz . Alınan darbeler sadece kısa ve acıdolu çığlıklarla cevaplanmamaktadır. Şimdi, gözler yerlerinden fırlamakta, yüzler acıyla kaplanmakta, ağız kızgınlıkla hırlamaktar ve genellikle her durum için uygun bir yüz ifadesi bulunmaktadır. Şahsen ben sırıtmadan duramadım.

Kaynak:GamesRapidshare

Bu Yazıyı Paylaşın

Bu Yazılarda İlginizi Çekebilir

07 Ağustos 2008 -- Metal Gear Solid 4 Guns Of The Patriots (0)

Prototype

admin — Thu, 07 Aug 2008 20:36:50 +0000

Bir parça Assassin’s Creed, biraz GTA, azıcık S.T.A.L.K.E.R rötuşlu Dark Sector ve Iron Man tarzı bir süper kahraman oyunundan bir kaşık. Sonuç Radical’in en son ürünü “Prototype”e çok benzer olmalı. Yetişkinler için kocaman bir oyun alanı, kan damlayan…

New York metropolünün sanal simülasyonundayız. Geliştiriciler taslak olarak 21,000 fotoğraf kullanmışlar. Kent deneyimini tamamlamak için bu dev oyun dünyasına gerçek ortam sesleri yüklenmiş. O da ne demek? Dev oyun dünyası? Eve “dev” sadece “büyük” anlamına gelmiyor. Radical’in oyun geliştiricilerine göre, GTA 4’ün “Liberty City” şehri “büyük” olarak tanımlanabilir. Aslında belirli bir derece New York’u esas alan “Liberty City” orijinaline tam da sadık değil. Uzun bir hikayeyi kısa kesmek için: “Prototype”teki sanal New York, Rockstar’ın “en güzel ürününün” sunduğundan daha büyük bir alan sunuyor. Oksitlenmiş Özgürlük Anıtının şehrinde bir virüsün sorun çıkarıyor olması aptalca. Oyuncu için bu aptalca bir durum; yine de bu tür senaryolar “aşağılayıcı”. Kısa bir ifadeyle, “aşağılama”, “Prototype” için bir alt başlık olabilirdi. Tam da geliştiricinin amaçladığı gibi, oyuncu biraz etrafı dağıtmakla kalmayacak, biraz vahşice davranışlar da sergileyecek.

Alex Mercer rolünü üstleniyorsunuz. Diğer bazı oyunlarda olduğu gibi, “Prototype” figürü de amnezi yaşıyor. Amnezi hafıza kaybı demek veya basit bir ifadeyle hiçbir şeyi hatırlayamamanız. Bunu çok iyi biliyorum çünkü günümüzdeki oyunlarda bu terimle, dünyayı ve tüm insanlığı kurtarma göreviyle olduğu kadar sık karşılaşıyoruz. Geçmişi belirsiz karakterler elbette karışık, gizemli ve sarıcı bir hikaye örgülemek için en iyi kaynak. Burası açık: Kapüşonlu bir hırka giyen, oldukça egoist ve vahşice davranan bir adamsınız; özel kabiliyetleriniz var ve fanatikleri nasıl sevindireceğinizi biliyorsunuz.

Oyun sürerken, Alex sürekli olarak yeni hileler, hareketler ve kabiliyetler öğreniyor. Mutasyonlu pençe ellerle veya topraktan çıkan mızraklara geçirerek düşmanlarınızı yeniden tasarlayabildiğiniz gibi, aynı zamanda onların görünümüne girebiliyor veya sadece onları “tüketebiliyorsunuz”. “Şekil Değiştirme” ile, Terminatör 2’deki Civa Adam gibi, pilot olarak bir brifinge, kirlenmiş bir bölge sonucu enfeksiyonlu bir mutanta, üst düzey bir ordu mensubu olarak tanka veya helikoptere girebiliyor veya masum bir vatandaş gibi davranabiliyorsunuz. Belirli görevlerin stratejisi açısından bu oyuncuya çok fazla özgürlük tanıyor. Biraz buhar çıkarmak isteyen sinirli iş adamı, pençeli elleriyle serserilere, askeri araçlara, nişancılara saldırabilir, tehlikeli sıçramalar yapabilir. Ancak aydınlanan oyuncu, bir subayı karanlık bir köşede yakalamayı, onun kıyafetlerini girmeyi ve istediği konuma bir hava saldırısı emri vermeyi tercih eder. Kişileri “tüketerek”, oyuncu faydalı hatıra parçaları alır, sağlığı güçlenir ve bir miktar enerji gelir. Bunu kim düşünebilirdi? Aşağılayıcı.

Oyunun başında şehir bu virüsten çok fazla etkilenmiyor. Bu iyi düşünülmüş çünkü ilk kabiliyetlerde çok sayıda mutantı, gerçek canavarı, askerleri ve virüsü kontrol altına almakla görevli özel bir birlik olan “Blackwatch”u tutmak zor olurdu. Şehirde enfeksiyon seviyesi artınca, daima bol miktar gri madde bulundurmalı ve yerel kanun görevlilerinin dikkatini çekmiş olmalısınız. Daha sonra gittikçe sizi avlamaya çalışacaklardır. Kısa süre sonra her yer sopalı eşkıyalarla doluyor ve yabancı vücut parçaları veya benzer şeylerle yasa dışı faaliyetlerde bulunurken sürekli izleniyorsunuz. Dikkatli bir şekilde mikrobu yok edenler, objektif konuşmak gerekirse, “evrim puanları” alıyor. Bunlarla, daha fazla çılgınca kombo, saldırı veya zırh satın alabiliyorsunuz.

“Prototype”, muhteşem New York simülasyonlu sayesinde çekici ve güzel özel efektler, çok fazla özgürlük, kıyamet senaryoları ve çok fazla aksiyonla çekici bir oyun. “Aksiyon” çok geniş bir kelime; “Prototype”i gördükten sonra, “aksiyon” kelimesini yeniden tanımlamanız gerekecek. Bazıları patlamanın ortasında on araba havada uçuyor. Bunların ortasında bir düzine sivil, kanun adamları ve havada isteksizce mücadele eden mutantlar görüyorsunuz. Hasar modelleri, aynı zamanda yerden kazıklar çıkarken, geçenlere kaya veya toz fırlatıldığında en iyi tarafından görülebilir. Bir kenarda, cehennemden gelmiş görünen üç köpek bir kıyma makinesine Alex’i tepmeye çalışıyor. Ancak Alex’in öncelikle öldürücü salvolar fırlatıp duran arkasındaki üç helikopterden kurtulması gerekiyor. Öndeki eve 100 m zıplama, binanın dikey panellerinde hızlıca koşma ve bir taksinin üzerine 50 m’lik kolay bir atlayış, ona havada Süpermen gibi hareket etme ve yukarıdaki helikopterleri yakalama fırsatı veriyor. “Bunların bir oyunda olduğuna inanmıyor musunuz?” Bir sunumda bir geliştirici şöyle dedi. “Sadece bekleyin!” Sonunda, güven yetersiz değil dedi!

Kaynak:GamesRapidshare

Bu Yazıyı Paylaşın

Bu Yazılarda İlginizi Çekebilir

Benzer Yazı Yok

Nexuiz

admin — Thu, 07 Aug 2008 20:32:41 +0000

Quake 3 Arena ve Unreal Tournament ile nasıl oyun oynanacağını gördük. Nexuiz bize heyecanlı bir çok oyunculu shooter oyunu için aslında para ödememize gerek olmadığını gösteriyor. Alientrap’a ait yeni bir kodu açık shooter oyunu var.

„Düşman sancağımızı çaldı – onu geri almalısın“. Bu cümleyi hemen hemen herkes biliyordur. Bu cümlenin bilgisayarınızın hoparlörlerinden robotumsu bir sesle duyulmuş olmasının, ya da gösterge panosundan bir haber mesajı olarak geçmiş olmasının aslında pek bir önemi yok. Önemli olan bu mesajın taşıdığı bilgi. Bunu, ilk olarak Alientrap’taki gençler, 2002 yılında Nexuiz geliştirmeye başladıklarında ortaya attılar.

Nexuiz, tamamıyla sadece bir çok oyunculu shooter oyunu. Tabii oyunda bir kaç bot görevi içeren bir mini oyunlar da bulunuyor, ama bu pek de veya ilgi çekici değil. Nexuiz artık tümüyle heyecanlı, gerilimli çevrimiçi oyunlara odaklanmış. Burada, tanınmış mods Deathmatch, Team Deathmatch, Capture the Flag, Domination ve Last Man Standing gibi parçalar oyunun iskeletini oluşturuyorlar ve bu gerçekten de çok eğlenceli.

Grafik olarak (buna inanmak gerçekten de çok güç) 1996 yılından kalma modifiye edilmiş bir Quake engine sürümü kullanılıyor. Oyun, yeniden ısıtılıp önümüze sürülen tüm temel öğelerine karşın güzel gözüküyor ve donanım açısından oyuncuyu zorlamıyor. Nexuiz olmuş bizce!

Kaynak:GamesRapidshare

Bu Yazıyı Paylaşın

Bu Yazılarda İlginizi Çekebilir

Benzer Yazı Yok

Mirror’s Edge

admin — Thu, 07 Aug 2008 20:30:16 +0000

Hiç ‘’yol tutmasını’’ duydunuz mu? Bazılarınız kendi vücudunda ya da midesinde bu deneyimi yaşamıştır. ‘’Yol tutması’’, vücut hareketinin, gözlerle kaydedilen harekete eşit olmadığı zaman meydana gelir. Sonuç, mide bulantısı ve hatta bazı durumlarda kusmadır. Bazıları halihazırda Doom’da yıkılmaktadır, ama herkes bu problemi yaşamaz. Bende bu sadece araba kullanırken olur. Özellikle kuzenimin bazı dağ geçişlerinin kavrama noktalarını benimle yolcu koltuğunda sınadığı zaman. ’‘Mirror’s Edge’’te, siz ve mideniz benzer bir deneyime tabi tutuluyorsunuz.

DICE…? Onların yok mu…? Evet,var. Ama bu kez Battlefield gibi değil ve FBS gibi , oyunu geliştirenler tarafından bir ‘’ilk-kişi parkur-esinli aksiyon-macera’’ olarak tanımlandığı görülüyor. Oyun, hareket etmek hakkında, dövüşmek değil. Silahlar sadece bir araç ve sonucu belirleyen bir rol oynamıyorlar. Yenilik ve yeni bir oyun tecrübesi vaat eden bir oyun. Oyunu geliştirenlerin yeni problemlerle karşı karşıya geldikleri ve yeniden düşündükleri bir oyun.

Oyunu geliştirenlere gore “Mirror’s Edge” epey bir risk. “Yol tutması” olanlar için muhtemelen başlı başına bir dert. Titrek bir kamera ve değişik açılarla, oyuncu hayali bir anakentte sinsice dolaşıyor. Göze çarpan, temiz bir şehrin zengin ve kazanan vatandaşları günlük işleriyle meşgulken, daha fakir olanlar sadece elde olanlarla yetinerek şehrin sınırlarına itilmiştir.Oyuncu, asi “Faith”, bir “kurye”, rolünü alır. “Kuryeler” bir bakıma internet, (kırmızı) telefon, televizyon ve postadır, hepsi birarada. Bunlar toplum dışından kimselere bilgi vererek ve gizli mesajları değiş tokuş ederek kendilerini tehlikeye atarlar. Ee, bol şans!

Oyunu kontrol etmek için sadece üç düğmeye ihtiyaç var. Bir tanesi riskli atlayışlar ve tırmanma sahneleri için, bir tanesi eğilip kalkmak ve kaymak için. Son düğme ,atlamaları ve diğer aksiyonları daha çok hedefli ve kesin bir şekilde gerçekleştirebileceğiniz yavaş bir hareket fonksiyonunu (kurşun zamanı) aktive etmek içindir. SIXAXIS kumandayı PS3 versiyonunda kullanma durumunda, çatılarda hızla koşuyorsunuz, kendinizi düz çıkıntılar üzerinden kaldırıp fırlatıyorsunuz, bir santimetre genişlikte çelik boruların üzerine atlıyorsunuz ve hünerlice dengede kalıyorsunuz. Burda önemli olan sabit bir hızı korumak, böylece birkaç metre aşağıda asfalta değil de bir sonraki gökdelenin çatısına iniş yapabilirsiniz. Yolu kırmızı işaretlerle biliyorsunuz ve rota seçimine gelince genellikle birkaç olası şekli oluyor.

Halihazırda bahsedildiği gibi, oyunda bazı silahlar var, ama önemleri çok az. Bu ister Benelli M3 Super 90, FN SCAR ister Beretta 92 olsun, bunlardan hiçbiri çantanızda daima taşınıyor olmayacaktır. Silahlar prensip olarak düşmanlardan alınıyor. Stil tekmeleri ve oyunlarıyla bir tüfeği kanun adamından zorla alıyorsunuz, adamı çatıdan itiyorsunuz ve onun arkasından da silahı fırlatıyorsunuz. Silahlar yalnızca akrobotik araları engelliyor ve hareketlerinizi kısıtlıyor. Silahlar sadece yoldaki engelleri ortadan kaldırmak için kullanılıyor. Buna inanmayanlarsa adamakıllı bir tekme yiyor.

“Mirror’s Edge” oyununu çok görmedik, ama gördüğümüz kadarıyla mükemmel. Yüksek çözünürlükte yapılar, güneş ışınlarını yansıtan gıcır gıcır temiz camlar ve düzenlice temizlenmiş çatılar ve gözün gördüğü yere kadar bina yüzleri. DICE’ın kendi üretimleri olan “Frostbite Engine” yerine “Unreal Engince 3″ ü kullanması ilginçtir. Bunun dışında Illuminate Labs’ın ışıklandırma teknolojisi ” Beäst ” ve NVIDIA’nın fizik motoru “PhysX” uygulanıyor.

Kaynak:GamesRapidshare

Bu Yazıyı Paylaşın

Bu Yazılarda İlginizi Çekebilir

Benzer Yazı Yok

Metal Gear Solid 4 Guns Of The Patriots

admin — Thu, 07 Aug 2008 20:27:57 +0000

Kendi iyilikleri için zorlanması gereken bazı insanlar her zaman olur. Belli bir kitabı okumaları, o grubu dinlemeleri veya belirli bir oyunu oynamaları için illâ ki birilerinin kafasını şişirmeniz gerekir. Sonuncusu benim için de geçerli. Pes edip de Metal Gear Solid’i kendim oynayana kadar birisinin bir yıl boyunca oyun terimleriyle başımın etini yemesi gerekti – ve kesinlikle hiçbir şey için pişmanlık duymuyorum.

Hafta sonlarını güzel yapan da işte bu. İstediğinizi yapmak için zamanınız oluyor. Ve son beş hafta sonu boyunca sadece ve sadece Metal Gear Solid’in ilk üç bölümünü oynamak istedim. Belki de şu ana dek MGS ile meşgul olmamış olmam “kaderdi”, ve böylece MGS 3’ü anca geçen hafta sonu bitirmiş oldum. MGS 4’e başladığımda hikâye tam olarak şekillenmiş sayılmazdı, bu da bu oyunu oynamak için fena hâlde gerekliydi. Hideo Kojima’nın ellerinden çıkan kapsamlı oyun, MGS’de yer alan tüm heyecanlı yerlerin çözülmesini sağlıyor – en azından bölümlerdeki hikâyeyi ve karakterleri bilmeyen birisi oyunun sunduğu şeylerin çok büyük bir bölümünü kaçırmış olur. Ve oyunu bütünüyle izleyemez – cut sekansları ile herhangi bir düğmeye basınca devreye giren flashbackler yardımcı olmuyor.

Ama ilk oyunun kurulması gerekiyor. Oyun Double-Layer-Blue-Ray-Disc’e sığsın diye Kojima Productions’ın bazı kesintilere gittiği önceden biliniyordu – böyle bir kuruluma kim şaşırır? Güzel, oyun ilk defa sahnelere ayrılmış – beş sahneye. Bu, oyuncuya kurulumdan 20 – 30 dakika kazandırıyor. Her sahneden önce kısa bir kurulum yapılıyor. İlginç bir şekilde her bir sahne yalnızca geçici olarak kuruluyor. Yeni bir oyuna başlayan birisi yeniden 2 dakikalık kurlumu yapmak zorunda.

MGS’yi zaten oynamış olan herhangi biri oyunun yüzde 50 sinsice ilerleyerek oynanan oyundan (“sneaking gameplay”), yüzde 50 de sinematik sunumdan oluştuğunu bilir. The MGS serisi video oyunları alanındaki gösterişli yapımlar için bir referanstı – büyük olasılıkla hâlâ da öyle. Bu durum MGS 4’te de değişmiyor – hatta daha yüksek bir seviyeye taşınıyor. MGS’nin bu kadar iyi görünmesi bazen güzel sunumundan kaynaklanıyor – çünkü MGS 4’te render edilmiş cut sekansı gibi görünen şey aslında oyun içi grafikler. İnanmayan, introdan sonra oyun ana karakterden tereyağı kadar kaygan bir hareketle uzaklaştığında ve HUD yavaş yavaş gözden kaybolduğunda bunu görecektir. Ne? Şimdiden oynayabilir miyim? Evet – hadi gidelim!

MGS 2’den beri oyun prensibinde fazla bir değişiklik olmadı. Görülmemek hâlâ en önemli öncelik. Bununla birlikte, MGS 4 bunu oyuncuya bırakıyor, yani en iyi şekilde kullanılan kontrollerle (benim kişisel tercihim) seviyeler arasında Rambo gibi vurup kırarak ilerlemek mümkün. Bu, bir rakibe sinsice arkadan yaklaşıp çekilmiş bir silâhla ellerini kaldırmaya zorlamak ve sonra da üzerini aramak kadar eğlenceli değil. Bunu yapan herhangi biri rakip başına en az dört obje toplar. Eğer rakibi vurursanız yalnızca tek bir obje alabiliyorsunuz. MGS 4’teki sinsice ilerleme, MGS 3’ün optimize edilmiş bir versiyonu. MGS 3’teki kamuflajı hatırlarsınız. Doğru arazide uygun kamuflajı giyiyorsanız, düşman yalnızca anca üzerinize düştüğünde sizi görebilir. MGS 4’te bu durum daha pratik bir şekilde çözülmüş. Kamuflaj değiştirmek için menüye tıklamak yerine, Snake bu sefer ileri teknoloji ürünü bir giysi giyiyor. Bu OctoCamo giysisi, birkaç saniye boyunca duvara yaslanmanız ya da yere uzanmanız durumunda otomatik olarak çevrenin desenini alıyor. Güzel. Zamanla, Snake, çevreye daha fazla karışmanızı sağlayan yüz kamuflajı da elde ediyor – bunu MGS 3’teki kamuflaj makyajıyla kıyaslamayın. Şaşıracaksınız.

Oyunun zevkini kaçırmamak için MGS 4’ün tanıtım filmini henüz izlememeyi seçtiyseniz, oyunun paketine baktığınızda Snake’in nasıl yaşlandığı göreceksiniz. Tam bir dede olmuş. Neden? – bu tabi ki burada açıklanmayacak. Ama hayranları için nedeni açık – işte tam da bu nedenle Hideo Kajima oyuna birkaç ifade ve şaka getiriyor. Örneğin, arkadaş olduğunuz bir savaşçının yolundaysanız, hemen şöyle bir şeyler duyuyorsunuz: “Yoldan çekil büyükbaba,” “Dikkat et ihtiyar.” Snake’in yaşını gösteren yalnızca bu ifadeler değil, aynı zamanda animasyonlar da. Eğer kısa bir süre boyunca hareket etmeden çömelirseniz Snake inleyip sırtına biraz masaj yapacaktır. Snake, yaşına rağmen, önceden yapabildiklerini, hatta daha da fazlasını yapabiliyor. İhtiyar adamın yapabildiği bildiğimiz hareketlerin yanı sıra, sonunda çömelmiş vaziyette öne ilerleyebiliyor. Yanlara yuvarlanmak ve sırt üstü uzanırken ateş etmek, bir ajan olarak hayatı daha keyifli hâle getiriyor.

Ancak olay yalnızca yeni hareketler de değil: Bu sefer Snake’in James Bond filmlerinde görülenlere benzer bazı aletleri var. Bunlar arasında zoom yapma, gece görüşü ya da “düşman tespiti” modlarına ayarlanabilen yılan gözü var ve Otacon bunların yanı sıra bize kendi geliştirdikleri “Metal Gear MK 2”yi de veriyor. Alet maket boyutlarında bir Metal Gear Rex’e benziyor. Bu alet Snake tarafından kontrol edilebiliyor, kendini görünmez hâle getirebiiyor ve rakiplerinizi şok vererek uyutmak isterseniz elektrik şoku veriyor. Etrafta sinsi sinsi dolaşmanıza değmeyecek kadar çok düşman varsa bunu seçmek aşırı derecede pratik oluyor. Bu MK2 gerçekten şahane bir şey. Birkaç düşman elektrik şokları ile sersemlediğinde, Snake’e dönüyorsunuz ve sinsice dolanmaya devam ediyorsunuz. Görülmeniz durumunda bir seferlik oyun otomatik olarak sona ermiyor. Eğer doğru hareket ederseniz, saklanabilirsiniz. Bir fıçının içine örneğin – bu da bir nevi Snake’in içine girerek saklanmayı sevdiği kartonun daha gelişmiş versiyonu, kartonun içine girer ya da sadece sırtını bir duvara dayayarak keşfedilmemeyi umar. Eğer bu size kullanışsız geliyorsa, etrafta içine girip saklanabileceğiniz birçok çöp kutusu bulunuyor. Ancak dikkatli olun. Çöp kutularının içi, normalde de deneyimleyebileceğiniz gibi, berbat kokuyor. Başkalarının pisliklerini çok uzun süre didik didik ederseniz koku üstünüze siner ve rakipleriniz de bu kokuyu duyabilir!

Yapay zekânın aşağı yukarı Metal Gear’den alışık olduğunuz kadar olması gerçeğinin dışında ayak ve kan izlerini de görüyorsunuz. Aynı zamanda, eğer çok gürültülü hareket ederseniz sizi duyabiliyorlar ya da arkadaşlarının olmadığını fark edebiliyorlar veya sersemlemiş arkadaşlarını uyandırabiliyorlar. Doğrudan bir karşı karşıya gelme durumunda bunlar yalnızca tek bir sorun oluşturuyor, zira bir yaylım ateşi büyük miktarda yaşam enerjisini tüketiyor ve çocuklar genellikle tek bir grup hâlinde üzerinize saldırıyorlar. Gerçekten “zeki” değiller. Bu nedenle, sinsice hareket etmenin güvenli tarafındasınız. Eğer görüldükten sonra saklanma olanağınız yoksa, Snake bu durumda son çare olarak hepsi doğrudan menü yoluyla alınabilecek muazzam bir silâh deposuna başvurabilir. Daha acayip olanı ise Snake’in yenik rakiplerden silâhlarını otomatik olarak alıyor olması. Eğer zaten bir AK’si varsa, tabi ki yenisini almıyor fakat cephaneyi alıyor ve kendi güvenilir silâh tacirine satıyor. Teleskopik görüntüler, susturucular veya tüfek ek parçaları gibi cephane ve donatılar da oyunda herhangi bir zamanda menü yoluyla elde edilebilir. Siz de bu nedenle asla cephane sıkıntısı çekmemelisiniz. Tabi ki bu durum oyunu, önceki oyundan daha kolay hâle getiriyor.

Çoktan belirtildiği üzere, MGS 4 fantastik görünüyor. Ses ve atmosferden, oyun büyük olasılıkla beklenileni karşılıyor, hatta daha fazlasını veriyor. Zayıf dokular ya da zaman zaman (ekranda olan biten çok fazla şey olduğunda) resim karelerinde görülen düşme hiç sorunsuz affedilebilir. Karakterler aşırı derecede detaylandırılmış ve çok hoş bir şekilde hayata geçirilmiş. Hareket yakalama (“motion capturing”) yoluyla kaydedilen hareketler ve her zamanki gibi fantastik olan senkronizasyon işin geri kalanını tamamlıyor ve diğer çoğu oyunu geride bırakıyor. Ayrıca bir MGS’de ilk kez olarak oyun yalnızca bir çevrede geçmiyor, Bay Snake’i Doğu Avrupa’dan Güney Amerika yoluyla Alaska’ya gönderiyor. Size çeşitli ve fantastik tanıma anları garanti ediyor. Ah evet; patron dövüşleri de var tabi ki. Daha fazlasını söylememek lazım ki hiçbir şeyin tadını kaçırmayayım

Kaynak:GamesRapidshare

Bu Yazıyı Paylaşın

Bu Yazılarda İlginizi Çekebilir

07 Ağustos 2008 -- Street Fighter 4 (0)
11 Temmuz 2008 -- Legendary The Box (0)
11 Temmuz 2008 -- Turning Point Fall of Liberty (0)
10 Haziran 2008 -- The Lord of the Rings Online Shadows of Angmar (0)
16 Nisan 2008 -- The Witcher (0)

Civilization Revolution

admin — Thu, 07 Aug 2008 20:10:24 +0000

Gelmiş geçmiş tüm büyük medeniyetleri gördüm. Önümde toza karışan gururlu ve dövüşçü Romalılar’ın memleketleri Roma yanıp kül oldu. Narin ve zeki Mısrılılar, etkileyici piramidleri ile birlikte zamanın kumları ile kaplandılar. Mistik ve efsanevi Aztekler, onların da tapınakları harabe hâline geldi ve şimdi vahşi ormanda çürüyor. Hiçbirinin yüzyıllardır varlığını sürdüren imparatorluğum karşısında şansı yoktu. Onları her alanda yenebilirdim: bilimde, kültürde, ekonomide ve sonunda, askeri olarak. Barut ve çelik, taş ve odundan daha güçlüydü. Ama ülkemi yalnızca dışarıdan yok etmeye çalışmakla kalmadılar; içeride de sürekli isyanlar, devrimler, ayaklanmalar oluyordu. Yalnızca bol bol diplomasi ve eğlence halkımı yola getirebiliyordu. Yıldızlara ulaşmamdan önce, birkaç huzurlu yaz gecesi içinde, insanlık tarihi PC’mde yerini aldı.

Şimdilerde bu çok daha hızlı. Civilization Revolution, Civilization serisinin iyi bildiğimiz prensibiyle kusursuz bir bağlantı kuruyor ve ileri sarma modunda çiviyazılarından lazer ışınlarına hızlı bir gelişim sunuyor. Kuş uçmaz kervan geçmez bir yerde kendi hâlinde köyle küçük oynayarak başlıyorsunuz. Zamanla, insanlığın çeşitli başarıları araştırılıyor. Neandertal insandan başlayan küçük göçebe ve ilkel kabileler, medeni insanlara doğru gelişiyor. İlk başta at binme ve alfabeyi öğrenme gibi oldukça eski alanlar müfredatta iken, sonraki çağlarda atomu ayrıştırma veya elektrik programa giriyor. Şehirlerinizi araştırma seviyesine göre donatabilyorsunuz. Bir pazar yeri ticaret hacmini artırıyor, bir tapınak şehrin mutluluğunu artırıyor ve bir su kemeri ise temizlik ihtiyaçlarına hizmet ediyor. Askerlerin seviyesi mevcut gelişime bağlı. İlk başta, yalnızca bir kaç okçu edinilebiliyor. Seviyeniz arttıkça, süvariler devreye giriyor. Son olarak, çelik araştırması tamamlandığında, tank ve kruvazör gibi ağır makineler ekleniyor. Bu yolla birkaç garip burç yükseliyor: süvariler tanka dönüşüyor; bir mancınık bombalar tarafından saldırıya uğruyor. Artık savaş biraz daha dengeli, şans faktörü indirgenmiş. Bir top artık birkaç mızrakçıyı uçuruyor – garanti.

Yalnızca diğer topluluklar gelişip sizin kabilenizi yok etmeye hevesli olmakla kalmıyor, aynı zamanda kendi halkınız içinde de düzeni korumanız gerekiyor. Tatmin olmayan vatandaşların ayaklanmasını önlemek için tapınak veya tiyatro gibi değişik eğlence yerleri kurulmalı. Aynı zamanda yeterli miktarda yiyecek de gerekli. Aksi takdirde, devrim çabucak gelişir ve görevi bırakmanız için zorlanabilirsiniz. Güç yapısındaki bir değişim de astlarınızın mutluluğunu artırabilir. Hükümet biçimine bağlı olarak avantajlar ve dezavantajlar bulunmakta: Demokrasi bilimi tetikler fakat savaş ilân etmeyi imkânsızlaştırır; komünizm üretkenliği artırırken devlette tatminsizliğe yol açar. Bu nedenle hakimiyet biçiminde yapılacak herhangi bir değişim iyice düşünülmeli. Aksi takdirde, o kadar çabuk olur ki insanlar öfkeyle barikatları aşabilirler.

Tüm bunlar seriden ötürü iyi biliniyor ama yine de Civilization Revolution’da her şey biraz daha farklı. Raund bazlı oyunu konsollara uygun hâle getirmek için konsept temizlenmiş ve büyük ölçüde hızlandırılmış. Ülkenizi yavaş yavaş geliştirdiğiniz günler geride kaldı, en azından konsollar için. Sürekli olarak yeni çatışmalar sizi bekliyor; insanlar daha yakın şekilde toplaşmışlar, dirseklerinizi kullanmadan hiçbir şansınız yok. Mümkün olduğu kadar hızlı bir şekilde olabildiğince genişleyecek alan sağlayamayan herkes çok geçmeden yavaş yavaş solan bir bitki hâline gelecek. Diplomatik olanaklar büyük ölçüde sınırlandırılmış ve sonunda her şey silâhlı çatışmaya götürüyor.

Zafer elde etmenin dört yolu olsa da, genellikle askeri yol en hızlı ve en etkin olanı. Bunun yerine, zorluğu karşınıza alıp 20,000 ekonomik birim sağlayarak ekonomik olarak da yenmeye çalışabilirsiniz. Eğer bilginin yolunu seçer ve uzaya giden ilk insan olursanız kazanabilirsiniz. Son olarak, belli sayıda tarihi şöhret ve mucize biriktirerek diğer halkları kültürel olarak silip atan birinin kabilesi de kazanır. Tüm bunlar öylesine iç içe dokunmuşlar ki sonunda araştırmalarını devamlı olarak ilerleten öne çıkıyor.

Kaynak:GamesRapidshare

Bu Yazıyı Paylaşın

Bu Yazılarda İlginizi Çekebilir

Benzer Yazı Yok

Dead Space

admin — Thu, 07 Aug 2008 20:09:11 +0000

Uzay… o kadar büyük, o kadar ölçülemez ki insan aklı tam olarak kavrayamaz. Galaksimizin boyutları başımızı döndürür, boyut algımız belirsizleşir ve tüm oran algılarımızı kaybederiz. Biraz iç karartıcı ama aslında galaksiden söz ettiğimizde, kum tanecikleri kadar büyüklüğümüz. Son derece hassas ve narsist kum tanecikleriyiz, aynı zamanda son derece yaratıcı ve sabırsızız. O kadar yaratıcıyız ki her şeyi yapabilecek kabiliyette olduğumuza inanırız ve o kadar hassasız ki, vahşi fantezilerimizden dolayı artık korkularımıza ve duygularımıza hakim değiliz…

Galaksinin kısa çubuğunu çeken bir kişi varsa, kesinlikle o kişi Isaac Clarke. Bir süredir sinyal yayınlamayan bir uzay gemisini gerçekten tamir etmek istiyor. Bir mobil zulüm odası gibi görünen bir takım elbise giyiyor olmasının dışında, “USG Ishimura” uzak gemisinin inişinin hemen ardından, iki arkadaşından da ayrılır. Harika; galaksinin kısa çubuğunun ardından galaksinin utancı geliyor. O bir savaşçı veya asker değil, birkaç teli lehimleyeceğini, orada burada bir şeyleri değiştireceğini düşünen bir teknisyen… Zavallı adam.

Isaac bir parça sıkıştı, sadece kablosuz tornavidasının İngiltere adaptörünü unuttuğu için değil. Kısa süre sonra teknisyenimiz “USG Ishimura”da birkaç şeyin yanlış gittiğini fark ediyor. Kan lekesi duvarlar, etrafa saçılmış vücut parçaları açık bir şey ifade ediyor. Duyabildiğiniz tek şey Isaac’in nefesi ve yerçekimi botlarının ağır adımları. Ardından bir kaşıma. Isaac şu an elindeki tek “silah” olan plazma kesiciyi kavrıyor. El fenerinin ışığı metal koridor duvarlarında, havalandırmalarda ve “USG Ishimura” borularında yavaşça hareket ediyor. Birden bire bir çığlıkla keşif turu dağılıyor. Plazma kesiciyi kullanarak, bir çizgi halinde üç mavimsi lazer noktası bir yaratığı kabusuna dönüşüyor. İğrenç, kabarmış cildi, şişmiş karnı, deforme kafası ve tentaküzlerle dev figür üzerine zıplıyor. Plazma kesici ilk işini iyi başarıyor, görkemli ve kanlı bir şekilde. Üç lazer noktasının bir saniye önce üzerinde olduğu kol ve bacalar itinalı bir şekilde ayrılıyor. Gerçekten güvenilir ve hassas bir alet. Maalesef daha önce mürettebattan bir insan olduğu anlaşılan canavar, vurulduğu yerlerden dikenli yeni uzantı çıkarıyor. Pekala, başka bir taktik deneyelim. Mutasyon geçirmiş her yaratığın “budanması” veya başka bir ifadeyle parçalara ayrılması gerekiyor. Yanlış keserseniz düşmanın size saldırmak için iki yerine dört uzantısı oluyor. Canavarlardan biri çok yaklaşırsa, Isaac gerçek yakın dövüş silahlarına dönüşen metal botlarına daha çok güveniyor. Ne kadar özenli çalışırsanız çalışın, ortalık dağılıyor.

Buraya kadar her şey kötü. Teknisyen Clarke, tüm mürettebatın birtakım uzaylı güçlere teslim olduğu, kontrol dışı bir uzay gemisinde. Yanlış, tamamen tek başına ve bu korkunç durumdan bir şekilde kaçmak zorunda. ‘Dead Space’da korku sinirleri çatlatan bir zirveye ulaşıyor ve oyuncu buradan evrenin sonuna sürünüyor. Geliştiricilerin açıkladığı hedef bugüne kadar geliştirilen en korkunç ve tüyler ürpertici oyunu geliştirmekti. Müzik, sesler ve oyunun ses efektleri bu hedefi yakalamada önemli bir rol oynamalı. Ses teknisyenleri korkunç arka plan gürültüleri oluşturmak için gerçekten sıkı çalışmış ve kan donduran, tehdit edici ses efektleri yakalamak için metro tünellerine bile tırmanmışlar. Elbette korkunç bir ortam oluşturmak için flash görselleri kullanmayı kaçırmak istemezsiniz. Büyüleyici, üst sınıf ışık oyunu, sıkışık koridorlar, etkileyici bir karakter modeli, dev mutantlar etkileyici bir şekilde uygulanıyor. Isaac yer çekiminin askıda olduğu bir alana giderse, sadece geriye yaslanabilir ve hayretle ağzınız açık bakakalırsınız. Başlangıç için bu parçalar denenmek için çılgınca bağırıyor ve ikinci olarak, alana gerçekçi bir şekilde dağılan vücutlar, çöpler ve kan damlalarına durup baka kalmalısınız.

Kaynak:GamesRapidshare

Bu Yazıyı Paylaşın

Bu Yazılarda İlginizi Çekebilir

01 Temmuz 2008 -- Zak McKracken Between Time and Space (0)

Battlefield Bad Company

admin — Thu, 07 Aug 2008 20:00:51 +0000

Battlefield! Her video ve bilgisayar oyuncusu bu kelimeyi ilgi çekici çevrimiçi taktiksel savaşlarla ilişkilendirir. Ancak, çevrimiçi oyun trendi etkisini kaybediyor gibi görünüyor. Birkaç yıl önce, çoğu oyun geliştirici oyunlar üretirken büyük ölçüde çoklu oyuncu özelliğine odaklanmaktaydı. Bu durum son zamanlarda değişti. Hala birçok oyun eğlenceli çoklu oyuncu modu sunuyor olsa da (her zaman olmasa da bazen), yaratıcı hikayelere sahip tek kişilik mod kendisine yakışır şekilde geri döndü.

Battlefield: Bad Company’nin tekli oyuncu modunun bu trendden aldığı pay da bir istisna oluşturmuyor. Digital Illusions şirketinin oyun geliştiricileri, oyuna kapsamlı bir çoklu oyuncu modunu dahil etmiş. Bu çoklu oyuncu modun kalitesinin Call of Duty 4 oyununun çoklu oyuncu kalitesine erişip erişemeyeceği belirsiz. Peki neden Call of Duty 4 ile kıyaslıyoruz? Çünkü, bu oyun tam olarak Bad Company’nin amacına ulaştı: Mükemmel bir şekilde programlanmış çoklu oyuncu moduna sahip heyecan verici bir tek kişilik oyun. CoD4 bundan dolayı XBOX-live listelerinde üst sıralarda. Bad Company, CoD4’nin bu lider durumunu sonlandırmayı hedefliyor.

Genel olarak, (çok fazla bir şey beklemeden), yeni Battlefield güzel bir hikayeye sahip gibi görünüyor. Şu ana kadar açıklananlardan anlaşıldığı kadarıyla, ‘Three Kings’ filmiyle yakın benzerlikler taşımakta. Bu benzerliğe gülmekten kendimi alamadım. Bununla birlikte, Hollywood birkaç video oyununun hikayesini ve ortamını kullanmaktan mutlu görünüyor. Oyunları temel alan birkaç filmin yönetmeni olan Alman yönetmen Uwe Boll’a sorarsak, sanırım “Sektörümüzün oyun dünyasından alıntı yapmasının neresi yanlış?’ gibi bir yanıt alabiliriz. Şu andaki durum bunun tam tersi gibi görünüyor. Özetle: Bad Company’de tekli oyuncu modunda bir bölük askeri yönetiyoruz. Ne kadar şaşırtıcı, öyle değil mi? Ancak, bunlar alıştığınız tipik askerlerden değil. Hırslılar ve durumdan kesinlikle memnun değiller. Bu hoşnutsuzluğun sonucu olarak, sizin tarafınızdan komuta edilen bu askerler servet sahibi olmayı ve vurgun yapmayı planlıyor.

Bad Company ile ilgili olarak, ‘Shoot em up’ tarzı oyunları sevenler tekli oyuncu modunda komutlar vermek, çapraz ateş açmak, düşmanlara kanatlardan saldırmak ve askerlerin başına bir şey gelmemesini sağlamakla uğraşırken “Brothers in Arms” tarzı bir konsept bekliyor. Ancak Bad Company kesinlikle böyle değil. Diğer bölüklere emir vermeye izniniz yok ve bu bölükler bağımsız hareket ediyor. Sonuç olarak ortaya çıkan ve kendinizi içinde bulacağınız durum, size bir avantaj sağlayacak veya askerlerinizin sizin tarafınızda kalarak saldırıya devam etmek yerine kendi başlarına hareket etmelerine neden olacak. Kötü, ha?

Bu bölüm, siz tüm ‘Shoot em up’ sevenlerinin ilgisini çekecek. Gördüğünüz her şeyi havaya uçurduğunuz Red Faction oyununu hatırlıyor musunuz? Bad Company bu açıdan hayal kırıklığına uğratmıyor. Digital Illusions yetkililerinin verdiği bilgiye göre, tüm seviyelerin %90’ı yok edilebiliyor. Bu da mükemmel manevralara imkan sağlıyor. Bir binada keskin nişancı mı gizleniyor? Sorunu çözmek için binanın tepesini havaya uçurmanız yeterli. Düşmanlardan birisi siper mi aldı? Basit! Saklandığı yerin üzerinden tankla geçin. Artık sizin için sorun olmaktan çıkacaktır. Hiç fena değil. Havaya uçurduğunuz tüm binaların kalıntılarını daha sonra siper olarak kullanabilirsiniz. Size doğru bir grup kötü adam geliyorsa ve önünüzdeki bina görüş açınızı engelliyorsa şansınızı neden roketatarla denemeyesiniz ki?

Mükemmel! ‘Yeni Nesil’ terimini sevenler için, oyunun grafikleri hayal kırıklığı yaratmıyor. Digital Illusions, Bad Company için geliştirilen Frostbite isimli yeni oyun motoruyla kesinlikle ‘Yeni Nesil’. İlk ekran görüntüleri ve oynanabilir bölümler, Frostbite’ın neler yapabileceğine dair ipuçları veriyor. Kesinlikle kötü değil. Grafiklerin geniş görüş açısı ve karakterleri dokusu ve yüzleri oyunların kalitesinden emin olmamı sağladı.

Kaynak:GamesRapidshare

Bu Yazıyı Paylaşın

Bu Yazılarda İlginizi Çekebilir

Benzer Yazı Yok