Kabus22

Nisan 16, 2008 Kategori Oyun |

Silent Hill V, Alone in the Dark ve hatta bir sonraki Resident Evil’in gelmesine epey vakit var. Peki hayatta kalma korkusu tutkunları nasıl vakit geçirebilir? Ezbere bildiği oyun serilerinin önceki kısımlarından bir daha geçebilir ya da bir Türk evinde geçen bir hayatta kalma korku oyunu olan Kabus22’yi alabilir.

Kabus22 muhteşem görünüyor. Ve devasa. Karakterlerle başlayalım: İznar’ı Dante’nin erkek kardeşi sanmamız için bir paltoya ve belki biraz daha beyaz saça ihtiyacı var. Ebru’nun sülalesinde bir Jill Valentine ya da Claire Redfield varmış gibi görünüyor ve Demir’in giysileri bana biraz Solid Snake’i hatırlatıyor – ama daha çok Chris Redfield gibi hareket ediyor.

Peki – her şey bu kadar iyi kopyalanmışsa – mükemmel korku atmosferini yaratmak için ne eksik? Aynen! Kıyamet senaryosu. Bilinmeyen bir iblis Dünyaya ulaşmış ve sonsuz şans vaadiyle insanlığın çoğunun (devlet başkanları dahil) inandığı yeni bir “dünya dini” yaratmayı başarmış. Bu dine girmeyi reddedenler köle yapılıyor ve hayatları kabusa dönüşüyor. Dünya 22 kuşağa ayrılmış ve yalnızca 22. Kuşaktan bir kafir iblislere dur emir verebilir. Bu bakımdan, bu kişi, Satanizme tapan ve aynı zamanda iyi bir insan olan biri olmalı. Çok şaşırtıcı değil mi? Hmm – dürüst olmak gerekirse – yanımda basın açıklaması olmasaydı, hikayenin bu kadarını bile anlayamazdım. O kadar karışık ki, oyunda tekrar eden bir tema bulup takip etmek zor. Ama öyle bile olsa, Kabus22’nin keyfini çıkarmak için hikayenin hepsini anlamama gerek kalmadı. Ayrıca itiraf etmeliyim ki bana kalsa yenilikçi olacağım diye korkutup panik yaptıracağıma, çeşitli oyunlardan birer adet üretici kopyası alır ve bunları yeniden paketlerdim.

Kabus22’de, hikayeye bağlı olarak tipik bir Silent Hill senaryosu boyunca üç karakteri kontrol ediyorsunuz. Sevgilisi Ebru’yu arayan polis memuru Demir, sevdiği kız Ebru ve insanla iblis karışımı İznar. Sözü edilen iki kumruyu kontrol etmek nispeten kolay. Bu ikisini, güzelce düzenlenmiş seviyelerde koşturuyor ya da kaçırıyorsunuz. Resident Evil ve Silent Hill’i hatırlatan çok güzel bir şekilde, elektrik düğmelerini açıp kapatabiliyor, yanınızdaki nesneleri çevredeki nesnelerle birleştirebiliyor veya renkli taşları doğru sırayla dizebiliyorsunuz ve evet – süreli bir bulmaca bile var. Olay çok sıkıcı hale gelmiyor, sürekli insan ya da “Silent Hill-vari” rakiplerle karşılaşıyor ve çeşitli silahlarla bunları yolunuzdan kaldırıyorsunuz. Oyununuzu, yerde bulunan kandan halkalar şeklindeki sabit “kaydetme noktalarında” durarak kaydedebiliyorsunuz. Bu halkaların içine girdiğinizde, oyun kaydedilmiş oluyor. Açık bir kaydetme sistemi olsa iyi olurdu, ama puanlar oldukça adil bir şekilde dağıtıldığından, bunu kolaylıkla göz ardı edebiliriz.

‘İznar’ karakteri, çocukluğunda Mortal Kombat’ın büyük bir hayranıymış gibi duruyor. Büyük Baraka’nın taşıdıkları gibi iki kılıçla, epeyce vücut teması yapmayı tercih ediyor. Sihirli becerileriyle kendi kendini iyileştirebildiği için, yarı-iblisle olan bu oyunu tahmin etmek oldukça kolay. Ancak iyileştirmek, bu hoş genç adamın elinden gelen altı büyüden yalnızca biri. Buzlu oklar, zamanı yavaşlatan çeneye vuruşlar, yıldırım ve enerji topları. İstediğinizi seçin. Ama hepsi bu kadar değil. Taktik maharetten bahsetmeye gerek yok. Hellspawn’ın, sürüyle arkadaşı biçerdöver gibi biçen İznar’a karşı neredeyse hiç şansı yok.

Görüntü teknikleri açısından, şu anki Kabus22 oyunu ataları ve ilham kaynakları Silent Hill ve Resident Evil’in çok gerisinde. İyi ayarlanmış seviye tasarımı antika grafik motorunu gizleyemiyor. Çamurlu görüntüler ve perişan ışık efektleri, Kabus22’nin göz ziyafeti olmadığını gösteriyor. Ama ürün, atmosfer açısından oldukça iyi. Muhteşem psikedelik ses efektleri olağanüstü bir korku atmosferinin oluşmasını sağlıyor.