Legendary The Box

Temmuz 11, 2008 Kategori PC Oyunları |

Bir yıl önce vurgulayarak “Eğer bu kutuyu açarsan, kavga edeceğiz…” demişti annem. Birkez evden çıkmaya görsün, içindeki kurabiyeleri görmezden gelmeyeceğimi kesinlikle çok iyi biliyordu. Anneciğim çok üzgünüm. Hala bir kurabiye alırım ve geriye kalanı düzeltirim ki farkedilmesin. Sadece pis, küçük kereta, eğer annem bunu bilseydi, bilmiyorum başım ne tür bir belaya girerdi. Benim çocukça algılayışıma göre bu, usta hırsız Charles Deckard’ın oldukça cüretkar hırsızlığının sonuçları kadar kötü olabilirdi.

Belki de o kadar kötü değil, muhtemelen asla yaşamım için korkmak zorunda kalmazdım. Ama Charles Deckard kalıyor. Keşke ellerini efsanevi “Pandora’nın Kutusu”undan uzak tutup diğer mücevherlerden kapsaydı. Gerçi bu biraz sıkıcı olurdu. Herşeyin ötesinde, uçan kartal başlı aslan gövdeli ejderhalar, kurt adamlar ve yarı insan – yarı boğa yaratıklar, şişman polislerden veya S.W.A.T takımından dahi biraz daha heyecanlıdır. Ekrandan kaybolan sanal tiplerin örneklerini hepimiz yeterince gördük.

Olay şöyle gelişiyor: Usta hırsız “Pandora’nın Kutusu”nu çalar ve onu açar. “Pandora’nın Kutusu” katıksız felaketleri (dert, savaş, yok etme) dışarı salar. Usta hırsız dünyayı kurtarmalıdır. Aslında bir testi olan bu kutu, kapalı kalsa açıkça daha iyi olurdu. Bunu Pandora’nın ve dev kocası Epimetheus’un halihazırda bilmesi gerekirdi. Yoksa, Zeus, Ona kutuyu hediye olarak verdiğinde kapalı kalmasını açıkça emretmezdi. Evet, merak… Bütün bu kötülüklerin dışında, kutu umut da içerir ve bu kesinlikle Charlie’nin işine yarayacaktır.

Söylenildiği gibi umut asla tükenmiyor. Kutudan dışarı fırlayan çıldırmış canavarları gördüğünüzde, buna kolayca inanıyorsunuz. İnanılmaz çeviklik ve dahiyane saldırılarla, toynaklı ve kanatlı yaratıklarla usta hırsızın üzerine saldırırlar. En azından oyunun başında, çünkü diğer düşmanlar ve güçler devamlı bir takım hareketlerle hayatını daha da zorlaştırırlar. Kurtadamlar, kollarını başlarının önüne korunma amaçlı getirdiklerinde bir an sevimli görünürler. Ama üstünüze dişleriyle geldiklerinde, tüm sevimlilikleri hemen yok olur. Azgınca ve kararlıca, yaratıklar işe koyulur. Durdurmak için, dişlerini sökmek veya tüylerini yolmak yeterli gelmez. Yapay zeka cevabı etkileyicidir. Kuvvetlice tırmanan kurt adamlar, pençeleriyle yollarındaki engelleri yokederler. Yarı insani-yarı boğa yaratıklar duvarları yıkarlar ve uçan kartal başlı aslan gövdeli ejderhalar üzerinize atlarlar. Gardlarını çok fazla alçaltmamaya daima dikkat edin. Bu zor canavarları, kayaların ve sel taşlarının altına gömmek için yıkılan binaları neden kullanmanız gerektiğini açıklar. Küresel imhalarda da biraz rol alabilirsiniz. Bunun için hafif otomatik ateşli silah, otomatik silah, tabanca, füze fırlatıcı ya da güzel bir balta gibi çok iyi bilinen silahlara sahip oluyorsunuz. Tüm bu silahlar için cephaneleri “Black Order”, olarak tanınan ve amacı bu cephaneleri sağlamak olan bir organizasyondan temin edebilirsiniz. Ne kadar şaşırtıcı, dünya egemenliği. Sanki bu tek başına korkunç ve acayip bir fikir değilmiş gibi, bir de kafalarına sizi mahvetme fikrini koyarlar. Bu amaçla, kimin daha çok gollerinin yolunda olduğunu daima düşünüp taşınmak zorundadırlar: Siz,, örneğin Charles Deckard, ya da şu lanetli yaratıklar. Karşılık olarak, “Black Order” birçok durumda istenilen oyalamayı yapmalı ya da harfi harfine, yaratık paketleriyle uğraşırken sizi kurtarmalıdır. Ama dikkatli olun, paket bir kez oyun dışı edildiğinde, dağıtılamaz merhametsiz dikkatlerini sizde toplarlar. Allahtan, Charles dahi kendini yenilemek için düşmanlarından nasıl yaşam enerjisi çekeceğini bilir ve oyunu geliştirenlere göre, bu onun şu ana kadar ki tek yeteneği değildir. Bioshock’a teşekkürlerle!

“Legendary” hala geliştiriliyor, ki görsellik ve akustik hakkında birşeyler söylemek için muhtemelen daha çok erken. Şüphesiz ki bu etkileyici ürün üzerinde çok çalışıyorlar. İnsanlık yok olmak üzereyken. New York ve Londra hakkettiği payı alıyor. Hareket eden ve etmeyen resimler etkileyici, ama orda burda bazı bitiriş dokunuşlarına ihtiyaç var. Orkesteriyal sesler ve hafif drama sesiyle sesler, biraz daha az “Nippon rock” gibi hissedilebilir ve çok daha iyi olabilir.